Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Values. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Values. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου 2016
Unknowncharacter, integrity, knowledge, Leadership, Values
Πέμπτη 4 Ιουνίου 2015
UnknownBusiness Games, Business planning, Culture, Executives, success, Values, Vision
Επιχειρηματική Κατάθλιψη!

Μέσα από όλες αυτές τις αναφορές μάθαμε και τους τύπους της κατάθλιψης. Μείζων Κατάθλιψη, Δυσθυμία, Διπολική Κατάθλιψη κλπ. Τα συμπτώματα βεβαίως των κλινικών αυτών μορφών κατάθλιψης και η ανάλυσή τους δεν αφορά αυτό το ιστολόγιο. Και να ήθελα δηλαδή να προχωρήσω σε τέτοιου είδους αναλύσεις δεν θα μπορούσα εξ ορισμού να το κάνω καθώς προφανώς στερούμαι γνώσης επί του αντικειμένου. :)
Ακούμε για όλα αυτά λοιπόν που κατά τους ειδικούς αποτελούν τη μάστιγα της εποχής και είναι αποτέλεσμα, σε μεγάλο βαθμό, της παρατεταμένης αρνητικής οικονομικής συγκυρίας που η χώρα μας βιώνει.
Ωστόσο, αυτό που σκεφτόμουν είναι ότι κανένας δεν αναφέρεται σε έναν άλλο τύπο κατάθλιψης. Έναν τύπο κατάθλιψης που δεν είναι επιστημονικά τεκμηριωμένος ωστόσο όμως υπάρχει. Βέβαια ο τύπος αυτός κατάθλιψης που έχω στο μυαλό μου δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κλινικών ψυχολόγων αλλά των εργασιακών ψυχολόγων οι οποίοι όμως δεν θα πρέπει να εξετάσουν το ζήτημα σε επίπεδο individulas αλλά στην ολότητά του.
Προφανώς θα καταλάβατε ότι αναφέρομαι στην Επιχειρηματική Κατάθλιψη, όπως άλλωστε προδίδει και ο τίτλος του άρθρου. Θα σκεφτείτε τώρα: Μα καλά πως του ήρθε αυτός ο όρος; μέσα από μία συζήτηση / ανάλυση του επιχειρηματικής πραγματικότητας σήμερα. Μέσα από συζήτηση λοιπόν γεννήθηκε αυτός ο όρος!
Πραγματοποίησα μία σύντομη, όχι εκτενή η αλήθεια είναι, έρευνα στο google για τον όρο. Διαπίστωσα ότι δεν αναφέρεται πουθενά. Έτσι πήρα την απόφαση να τολμήσω μία μικρή ανάλυση του όρου με business πάντα προσέγγιση.
Ας εξετάσουμε τα δομικά στοιχεία της επιχειρηματικότητας. Σημειώνω δε ότι με τον όρο επιχειρηματικότητα δεν αναφέρομαι μόνο στους επιχειρηματίες αλλά και στα στελέχη. Αναφέρομαι στο σύνολο του οργανισμού. Αυτό μας ενδιαφέρει άλλωστε.
Το πρώτο δομικό στοιχείο, κατά την άποψή μου, αποτελεί το Πάθος. Πάθος για δημιουργία Πάθος για εξέλιξη, Πάθος για τους συνεργάτες, Πάθος για τους πελάτες and the list goes on.! Με τι συνδέεται τώρα το πάθος; κατά την άποψή μου απορρέει από το Όραμα! αυτό είναι που θα τροφοδοτήσει το πάθος. Για να υπάρξει όραμα θα πρέπει να υπάρχει και μία σχετική σταθερότητα σε μακροοικονομικό επίπεδο. Σχετική όχι απόλυτη, καθώς απόλυτη σταθερότητα σε μάκρο ή μίκρο περιβάλλον δεν θα υπάρξει ποτέ. Όταν όμως δεν υπάρχει αυτή η σχετική σταθερότητα τότε το Όραμα αρχίζει να χάνει έδαφος. Και μαζί με αυτό εξανεμίζεται και το Πάθος! Πρώτο σύμπτωμα λοιπόν της επιχειρηματικής κατάθλιψης η έλλειψη / απουσία Οράματος και Πάθους!
Το δεύτερο δομικό στοιχείο αποτελεί ο Σχεδιασμός. Η σειρά είναι δεδομένη. Όραμα ➢Πάθος➢Σχεδιασμός. Η ύπαρξη Οράματος τροφοδοτεί το Πάθος και καταλήγει στον Σχεδιασμό. Ελλείψει όμως σταθερότητας το πρώτο δομικό στοιχείο απουσιάζει και ως εκ τούτου η εμφάνιση του δεύτερου δομικού στοιχείου καθίσταται, σχεδόν, αδύνατη. Τι να σχεδιάσεις, για ποιον και με ποιο σκοπό; όσο προχωράμε και εγώ ο ίδιος διαπιστώνω την καθοριστικότητα της έλλειψης του πρώτου δομικού στοιχείου! Δεύτερο σύμπτωμα, θα έλεγα είναι, η έλλειψη/ απουσία Σχεδιασμού.
Τρίτο δομικό στοιχείο, η Κερδοφορία! Υπενθυμίζω τον ορισμό της επιχείρησης: η δημιουργία επαναλαμβανόμενων κερδών μέσω της ικανοποίησης των αναγκών υφισταμένων και δυνητικών πελατών. Χμμμ! ποια κερδοφορία; τα πάντα συμπιέζονται το όραμα απουσιάζει και μαζί του το πάθος και ο σχεδιασμός. Ποια κέρδη; Όραμα Πάθος και Σχεδιασμός είναι εξαιρετικά σημαντικά στοιχεία. Τα κέρδη όμως πληρώνουν τους λογαριασμούς! Τρίτο λοιπόν σύμπτωμα η έλλειψη/ απουσία Κερδοφορίας! Το αποτέλεσμα των συμπτωμάτων; Επιχειρηματική Κατάθλιψη!
ΟΚ, ίσως σκεφτεί κάποιος. Let’s make the long story short. Τι κάνουμε; Κατά την άποψή μου η λύση βρίσκεται στα παρακάτω κινέζικα ιδεογράμματα.
Ας υποθέσουμε ότι είμαστε σε κίνδυνο (κρίση). Υποθετικός κίνδυνος, πραγματικός; δεν έχει σημασία. Σημασία έχει η αναγνώριση της κατάστασης και η μετακίνηση του μυαλού μας από το πρόβλημα στη λύση (ευκαιρία). Θέμα attitude! Μετακινώντας το μυαλό μας στην ευκαιρία θα δώσουμε έδαφος ξανά στο Όραμα και το Πάθος θα Σχεδιάσουμε εκ νέου και τότε θα μπορούμε να πούμε: Αντίο Επιχειρηματική Κατάθλιψη!
Δημήτρης Τιμοθεάτος
Τετάρτη 13 Μαΐου 2015
UnknownLeadership, Management, Productivity, Values
Αρχή Άνδρα Δείκνυσι!

Τι εννοούσε ο Έλληνας σοφός Βίας ο Πριηνεύς* με αυτή του την φράση; μία φράση που στις μέρες μας παίρνει ολοένα και μεγαλύτερη αξία σηματοδοτώντας όχι μόνο την σοφία των αρχαίων ημών προγόνων αλλά και την κενότητα που επικρατεί σήμερα.
Αρχή Άνδρα Δείκνυσι. Σε ελεύθερη απόδοση στη σύγχρονη ελληνική "η ποιότητα του ανδρός φαίνεται όταν του δοθεί εξουσία".
Προφανώς ο μεγάλος σοφός της αρχαιότητας δεν εννοούσε τον άνδρα με τη φράση του αυτή αλλά τον άνθρωπο γενικά. Σε τρεις μόνο λέξεις, στα αρχαία ελληνικά, συμπύκνωσε ένα τεράστιο θέμα αναδεικνύοντας παράλληλα την αξία της ακεραιότητας, της ηθικής και των αξιών στη διοίκηση.
Μέσα από τις σελίδες αυτού του blog έχουμε αναφερθεί αρκετές, αν όχι πολλές, φορές στα χαρακτηριστικά του Ηγέτη και στα δομικά στοιχεία της Ηγεσίας.
Πάμπολλες αναφορές υπάρχουν τόσο βιβλιογραφικά όσο και ηλεκτρονικά από έγκριτους και αναγνωρισμένους πολίτες αυτού του κόσμου.
Το θέμα έχει απασχολήσει όχι μόνο φιλοσόφους της Αρχαίας Ελλάδας - και άλλων πολιτισμών- αλλά και νεότερους, σύγχρονους, ερευνητές.
Στο post αυτό δεν θα προχωρήσω σε καμία αναφορά σε αυτές τις πηγές. Αντίθετα θα προσπαθήσω να αποδώσω μέσω του γραπτού λόγου την προσωπική μου άποψη για το θέμα αυτό. Χωρίς βαρύγδουπες έννοιες, ορισμούς και παραπομπές.
Είναι γνωστό σε όλους το μεγαλύτερο μειονέκτημα του ανθρώπινου είδους, του είδους μας! και αυτό δεν είναι άλλο από τα κατώτερα ένστικτα που έχουμε όλοι, ανεξαιρέτως! και ως εκ του θαύματος αυτά τα κατώτερα ένστικτα ανάγονται σε ανώτερα συναισθήματα οδηγώντας μας σε υπερφίαλες δηλώσεις, αρχικά εσωτερικά, που δημιουργούν ένα αίσθημα ανωτερότητας. Αυτό με τη σειρά του αναμένει τον κατάλληλο χρόνο να εκδηλωθεί καθώς όπως ανέφερα η ζύμωση γίνεται αρχικά εσωτερικά. Και όσο μεγαλύτερος ο χρόνος της ζύμωσης τόσο δυνατότερο το αίσθημα αυτό!
Τι γίνεται λοιπόν; κατά την εκδήλωση του αισθήματος ανωτερότητας, η οποία συμβαίνει όταν οι φέροντες αυτό αναλαμβάνουν εξουσία, εκδηλώνεται και η πραγματική εικόνα τους. Φανερώνεται ο χαρακτήρας του ατόμου! και ξέρετε η αλαζονεία είναι σε υπέρτατο βαθμό πλέον, σε βαθμό που οι φέροντες και εκδηλώσαντες το αίσθημα αυτό δεν αντιλαμβάνονται ότι μεταβαίνουν σε εξαιρετικά δυσχερή θέση!
Δυσχερή θέση! για ποιον; ίσως αναρωτηθεί μειδιάζοντας κάποιος. Προφανώς για τον ίδιο! καθώς όπως ανέφερα παραπάνω τα κατώτερα ένστικτά υπάρχουν σε όλους μας. Ως εκ τούτου αυτό που δεν απαιτείται να γίνεται είναι η πρόκληση των ενστίκτων αυτών. Αντίθετα χρειάζεται η χαλιναγώγησή τους. Για να επιτευχθεί αυτό θα πρέπει, κατά την προσωπική μου άποψη, ο φέρων την εξουσία να έχει φροντίσει πρωτίστως να χαλιναγωγήσει τα δικά του ένστικτά. Να αποφύγει τις εσωτερικές υπερφίαλες δηλώσεις και να εργάζεται στο χτίσιμο του δικού του χαρακτήρα με δομικά στοιχεία την Ακεραιότητα, το Σεβασμό στη Μοναδικότητα, την Ειλικρίνεια και τέλος στην Αξιοκρατία.
Με λίγα λόγια θα πρέπει αυτός που αναλαμβάνει εξουσία να δουλεύει πάνω στην απόκτηση παιδείας. Αλλά ουσιαστικής παιδείας και σε καμία περίπτωση επιφανειακής. Τότε και μόνο τότε θα αποκτήσει δύναμη χαρακτήρα και μαζί με αυτήν τον σεβασμό των συνεργατών του.
Τι θα συμβεί τότε; την απάντηση σε αυτό το ερώτημα την αφήνω σε εσάς! εγώ θα περιοριστώ σε τούτο:
Μπορεί ο οποιοσδήποτε να κερδίσει εξουσία με οποιονδήποτε τρόπο. Χωρίς όμως Χαρακτήρα δεν θα κερδίσει τον Σεβασμό!
Δημήτρης Τιμοθεάτος
* Η φράση αποδίδεται τόσο στον Βία τον Πριηνεύς, έναν εκ των 7 σοφών της αρχαιότητας, όσο και στον Πιττακό τον Μυτιληναίο Έλληνα στρατηγό και πολιτικό και επίσης εκ των 7 σοφών της αρχαιότητας.
Πέμπτη 21 Αυγούστου 2014
UnknownLeadership, Management, Productivity, sales management, Values
Τα 6 στοιχεία του Ηγέτη

Ηγεσία, Ηγέτης, Ηγετικές ικανότητες, διαφορά Manager και Ηγέτη. Πόσα άρθρα και βιβλία έχουν εκδοθεί – και πόσα θα εκδοθούν ακόμα- σχετικά με τα παραπάνω; Πόσοι συγγραφείς, ακαδημαϊκοί και μη, έχουν ασχοληθεί με το θέμα; Η απάντηση γνωστή σε όλους μας. Πάρα πολλοί! Και όμως! Κατά την προσωπική μου άποψη το θέμα θα μας απασχολεί για πολύ καιρό ακόμη.
Μέσω και του άρθρου αυτού, αποφάσισα να καταθέσω την άποψή μου η οποία αποτελεί προϊόν πολυετούς μελέτης αλλά και προσωπικών εμπειριών και διαπιστώσεων. Με το πέρασμα του χρόνου η επαγγελματική μου πορεία με οδήγησε στο να συνεργαστώ με πολλούς, πάρα πολλούς, που είτε πίστευαν ότι ήταν ηγέτες αλλά δεν ήταν είτε είχαν ηγετικά χαρακτηριστικά τα οποία δεν γνώριζαν ότι είχαν και δεν καλλιέργησαν ποτέ.!
Κατά την άποψή μου λοιπόν, τα βασικά στοιχεία που πρέπει να συγκεντρώνει ένας ηγέτης είναι τα εξής 6:
-1- Μη φοβάστε να τσαλακώστε την εικόνα σας
Οι περισσότεροι που έχω γνωρίσει, ίσως και αρκετοί από αυτούς που εσείς έχετε γνωρίσει, φοβούνται εξαιρετικά για την εικόνα τους. Τη διαφυλάττουν σαν κόρη οφθαλμού. Φοβούνται μην την τσαλακώσουν. Μα γιατί; Δεν είναι άνθρωποι; Είναι θεοί; Δεν κάνουν λάθη; Και ποιος είναι αυτός που τα γνωρίζει όλα και τα κάνει όλα τέλεια σε βαθμό που να μην κάνει λάθος; Η απάντηση είναι προφανώς μονολεκτική: Κανένας!! Το να παραδεχτεί κανείς το λάθος του δεν του τσαλακώνει την εικόνα. Το να παραδεχτεί κανείς λανθασμένη συμπεριφορά δεν του τσαλακώνει την εικόνα. Το να αποδεχτεί κανείς την πρόταση συνεργάτη του δεν του τσαλακώνει την εικόνα. Το να παραδεχτεί κανείς ότι ίσως κάποιες φορές λειτουργεί ως μ@λ@κ@ς δεν του τσαλακώνει την εικόνα. Το αντίθετο, την ενισχύει. Και αυτό γιατί τότε και μόνο τότε οι άνθρωποι που πλαισιώνουν τον ηγέτη αντιλαμβάνονται πλήρως τα βαθύτερα και ποιοτικά στοιχεία του χαρακτήρα του και ξέρετε τι; Τον εκτιμούν ακόμα περισσότερο. Αν διαφωνείτε με τα παραπάνω και είστε ηγέτες, το μέγεθος της ομάδας δεν έχει σημασία, τότε φροντίστε την εικόνα σας όπως την φροντίζετε έως σήμερα. Αποφύγετε τα παραπάνω αλλά μην προχωρήσετε και την ανάγνωση. Αν όμως είστε ηγέτης που συμφωνείτε με τα παραπάνω τότε τσαλακώστε την εικόνα σας άφοβα!
-2- Μιλήστε 30% Ακούστε 70%
Πολλοί είναι αυτοί που αρέσκονται στο να έχουν ακροατήριο. Μιλάνε διαρκώς και ακατάπαυστα. Και το λίγο χρονικό διάστημα που δεν κινούν τα χείλη τους απευθυνόμενοι κάπου άλλου, γιατί κάποιος άλλος κουνά τα δικά του χείλη εκφράζοντας την άποψή του, αυτοί μιλούν με τον εαυτό τους προετοιμάζοντας την επόμενη τοποθέτηση τους ή για την ακρίβεια το επόμενο λογύδριο τους. Και φυσικά δεν έχουν ακούσει τίποτα!! Πιστεύετε αλήθεια ότι αυτό δεν γίνεται αντιληπτό από τους υπολοίπους; Πιστεύετε ότι κρίνεται θετικά; Και τελικά πιστεύετε ότι κάποιος με αυτό το στοιχείο είναι ηγέτης; Αυτός ο λάτρης της φωνής του δεν μπορεί να είναι ηγέτης. Αυτός ο λάτρης της φωνής του δεν θα στηρίξει ποτέ τους ανθρώπους του. Αυτός ο λάτρης της φωνής του δεν θα στηριχθεί ποτέ από τους ανθρώπους του. Συνεπώς δεν μπορεί να είναι ηγέτης. Ο ηγέτης πρέπει να ακολουθεί τον χρυσό κανόνα, να μιλά το 30% του χρόνου του και να ακούει με ενσυναίσθηση το 70%. Γιατί; Απλή η απάντηση. Ακόμα και ο Θεός ακούει, σπάνια μιλάει. Ακούει και στηρίζει. Γιατί γνωρίζει ότι το ανθρώπινο Ον έχει ανάγκη να ακούγεται. Έχει ανάγκη να αισθάνεται ότι του δίδεται σημασία. Αντίθετα δεν έχει καμία ανάγκη να ενισχύει διαρκώς το αρρωστημένο εγώ του οποιουδήποτε νομίζει εαυτόν ηγέτη.
-3- Be to the point.
Και βέβαια το 30% του χρόνου που θα καταναλωθεί σε λεκτική επικοινωνία του ηγέτη θα πρέπει να είναι μεστό και σύντομο. Χωρίς πλατιάσματα, άσκοπες επαναλήψεις των λεγομένων του και χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Ο λόγος του θα πρέπει να είναι μεστός και τα μηνύματα που εκπέμπει πρέπει να έχουν ξεκάθαρο χαρακτήρα και διαδρομή. Διαφορετικά δεν μπορούμε να μιλάμε για ηγέτη! Για κάτι άλλο ίσως, όχι όμως για ηγέτη.
-4- Φροντίστε τους ανθρώπους σας
Ηγέτης χωρίς ανθρώπους τι είδους ηγέτης είναι; Σε πια συνομοταξία ανήκει; Από την άλλη ηγέτης που δεν φροντίζει τους ανθρώπους του τι είδους ηγέτης είναι; Και στις δύο περιπτώσεις ο παρονομαστής είναι κοινός. Δεν μιλάμε για ηγέτη. Μιλάμε για ένα άλλο είδος! Ο πραγματικός ηγέτης οφείλει να φροντίζει τους ανθρώπους του. Και οφείλει όχι γιατί πρέπει. Όχι, πρέπει δεν υπάρχει. Τους φροντίζει γιατί αισθάνεται και αντιλαμβάνεται πλήρως το πόσο βαρύ φορτίο φέρει. Φροντίζει τους ανθρώπους του συνειδητά παρέχοντας τους όλα τα απαραίτητα εφόδια, μεταφορά τεχνογνωσίας, κάλυψη συναισθηματικών αναγκών μέσω ειλικρινούς αναγνώρισής τους, επιβράβευσης κλπ. Ηγέτης ο οποίος νοιάζεται και φροντίζει μόνο για τον εαυτό του τότε απλά φέρει τον τίτλο καταχρηστικά. Αν ανήκετε σε αυτήν την κατηγορία σας προτρέπω - για μία ακόμη φορά- να μην συνεχίσετε την ανάγνωση αυτού του άρθρου γιατί αυτό το άρθρο σας είναι παντελώς άχρηστο! Αν όμως δεν ανήκετε στην κατηγορία αυτή τότε αρχίστε να σκέφτεστε τι καλύτερο μπορείτε να κάνετε για τους ανθρώπους σας από σήμερα κιόλας.
-5- Μη δίνετε συμβουλές. Δράστε!
Ο George Courteline, Γάλλος συγγραφέας, είχε πει: Να δυσπιστείς στις συμβουλές, αλλά να ακολουθείς τα καλά παραδείγματα. Σκεφτείτε ως συνεργάτες ενός ηγέτη. Τι σας έλκει περισσότερο; Μία συμβουλή από τον ηγέτη σας ή το να σας δείχνει τον δρόμο διανύοντας τον μαζί σας; Και τι είναι προτιμότερο; Το να σας δώσει απλά μία οδηγία ή να σας κατευθύνει προς τη σωστή οδό έμπρακτα; Η απλή χορήγηση συμβουλών κατά την προσωπική μου άποψη αποτελεί μία παθητική στάση. Μία στάση τύπου εγώ ο σοφός θα σου πω τι πρέπει να κάνεις! για εμένα προσωπικά αυτή η στάση δεν είναι στάση ηγέτη. Για εμένα προσωπικά η στάση του ηγέτη θα πρέπει να είναι ενεργητική περπατώντας το μίλι μαζί με τον συνεργάτη του. Έχει κοινά χαρακτηριστικά με το lead by example ίσως σκεφτεί κάποιος. Η διαφορά είναι στη διάρκεια. Το lead by example μπορεί είναι αυτοτελές , η δράση όμως είναι διαρκής!
-6- Προετοιμάστε τον επόμενο Ηγέτη.
Ο ηγέτης θα πρέπει να γνωρίζει το πότε πρέπει να αποχωρήσει και να δώσει τη θέση του στον επόμενο ηγέτη. Τον ηγέτη που ο ίδιος έχει προετοιμάσει. Και τον προετοιμάζει από την αρχή της θητείας του αφού πρώτα τον ξεχωρίσει μέσα από το πλήθος των συνεργατών του. Το γιατί τώρα θα πρέπει να προετοιμάζει τον επόμενο ηγέτη της ομάδας του δεν θα το απαντήσω. Οι απαντήσεις είναι μπροστά σας και βρίσκονται στις γραμμές αυτού εδώ του άρθρου. Αλήθεια, τις διακρίνετε;
Δημήτρης Τιμοθεάτος
Τρίτη 25 Φεβρουαρίου 2014
UnknownManagement, Values
Values, Attitude & Personality
Οι έννοιες Αξίες, Στάσεις και Προσωπικότητα αποτελούν έννοιες που βρίσκονται σχεδόν καθημερινά στο λεξιλόγιο μας, αποτελούν θέμα συζητήσεων, προσωπικών αλλά και επαγγελματικών, ενώ συχνά χρησιμοποιούνται με σκοπό την άσκηση κριτικής, εποικοδομητικής ή λιγότερο εποικοδομητικής..
Οι αξίες αντιπροσωπεύουν βασικές πεποιθήσεις και είναι περισσότερο γενικές από τις στάσεις. Συχνά ακούμε για το περίφημο σύστημα αξιών ενός ατόμου ή για την αλυσίδα αξιών ενός οικονομικού οργανισμού. Ενώ αποτελεί έννοια σχεδόν καθημερινή, δεν είναι σε θέση όλοι να προσδιορίσουν το τι ακριβώς εννοούν ή το ποια είναι τα δομικά στοιχεία των Αξιών. Σε ότι αφορά στους οικονομικούς οργανισμούς τώρα τα πράγματα δυσκολεύουν λίγο περισσότερο. Η δυσκολία έγκειται στην κατανόηση, αρχικά, και στην ορθή επικοινωνία μετέπειτα των αξιών του οργανισμού οριζόντια και κάθετα.
Στη συνέχεια αυτού του άρθρου θα εξετάσουμε τα δομικά στοιχεία της Στάσης, των Αξιών αλλά και της Προσωπικότητας καθώς η γνώση και κατανόηση αυτών των εννοιών είναι απαραίτητες όχι μόνο για την ορθή επικοινωνία, ατόμων και οργανισμών, αλλά για ένα σύνολο διεργασιών όπως για παράδειγμα στην περίπτωση μίας οργανωσιακής αλλαγής.
Οι αξίες αντιπροσωπεύουν βασικές πεποιθήσεις και είναι περισσότερο γενικές από τις στάσεις. Συχνά ακούμε για το περίφημο σύστημα αξιών ενός ατόμου ή για την αλυσίδα αξιών ενός οικονομικού οργανισμού. Ενώ αποτελεί έννοια σχεδόν καθημερινή, δεν είναι σε θέση όλοι να προσδιορίσουν το τι ακριβώς εννοούν ή το ποια είναι τα δομικά στοιχεία των Αξιών. Σε ότι αφορά στους οικονομικούς οργανισμούς τώρα τα πράγματα δυσκολεύουν λίγο περισσότερο. Η δυσκολία έγκειται στην κατανόηση, αρχικά, και στην ορθή επικοινωνία μετέπειτα των αξιών του οργανισμού οριζόντια και κάθετα.
Στη συνέχεια αυτού του άρθρου θα εξετάσουμε τα δομικά στοιχεία της Στάσης, των Αξιών αλλά και της Προσωπικότητας καθώς η γνώση και κατανόηση αυτών των εννοιών είναι απαραίτητες όχι μόνο για την ορθή επικοινωνία, ατόμων και οργανισμών, αλλά για ένα σύνολο διεργασιών όπως για παράδειγμα στην περίπτωση μίας οργανωσιακής αλλαγής.
Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013
UnknownBusiness, Leadership, Management, Values, Vision
Οραμα και Αξιες: εννοιες γνωστες αλλα και τοσο μπερδεμενες!
Όλο και περισσότερο ακούμε στον κόσμο των επιχειρήσεων τις λέξεις Όραμα και Αξίες. Όλο και συχνότερα τα τμήματα επικοινωνίας των εταιρειών προσπαθούν να "περάσουν" στους εσωτερικούς τους πελάτες τις έννοιες αυτές. Πολλές φορές όμως ούτε οι ίδιοι οι πομποί του μηνύματος δεν έχουν κατανοήσει το τι ακριβώς επικοινωνούν. Από την άλλη, μεγάλο ποσοστό των πομπών δεν πιστεύει σε αυτό που εκπέμπει. Αν τους ρωτήσει κανείς, γιατί το επικοινωνείς αυτό; η απάντηση είναι στερεότυπη: έτσι γίνονται τα πράγματα εδώ (βλ. ανάρτηση Τάδε Έφη Αϊνστάιν). Ας δούμε όμως τι θα έπρεπε να γνωρίζουν οι πομποί!!
Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία επιτυχημένοι θεωρούνται οι οργανισμοί που έχουν σκοπό και αξίες, έννοιες που παραμένουν σταθερές στο χρόνο, ενώ οι στρατηγικές και πολιτικές τους τείνουν να προσαρμόζονται συνεχώς στις μεταβαλλόμενες συνθήκες. Η σπάνια ικανότητα τώρα να ισορροπήσεις τη συνέχεια με την αλλαγή συνδέεται στενά με την ικανότητα να αναπτύξεις ένα όραμα. Αυτό παρέχει την κατεύθυνση στο τι πρέπει να αλλάξεις και στο τι πρέπει να κρατήσεις (Collins, JC. and Porras J.I., 1996). Επειδή λοιπόν το όραμα είναι μια από τις πλέον χρησιμοποιημένες λέξεις, αλλά και τις λιγότερο αντιληπτές παράλληλα, ας δούμε ποια είναι τα δομικά στοιχεία του. Σύμφωνα με τους Collin & Porras αυτό, το όραμα, αποτελείται από δύο στοιχεία: την βασική ιδεολογία και το ενορατικό μέλλον.
Η βασική ιδεολογία περιλαμβάνει τις βασικές αξίες και το βασικό σκοπό. Είναι η κόλα που κρατά τον οργανισμό καθώς μεγαλώνει και αλλάζει. Οι Αξίες επίσης αναφέρονται «ως ένα μικρό σύνολο από αρχές» οι οποίες μένουν αναλλοίωτες στο χρόνο! Οι οργανισμοί τείνουν να έχουν λίγες βασικές αξίες, οι οποίες συνήθως κυμαίνονται από τρεις έως πέντε. Είναι σημαντικό δε να τονίσουμε ότι άνθρωποι που πρέπει τελικά να μένουν σε έναν οργανισμό είναι αυτοί που είναι συμβατοί με τις κύριες αξίες του οργανισμού.
Αυτό το τελευταίο βέβαια δεν ισχύει, μη γελιόμαστε! Αυτοί που είναι συμβατοί με τις αξίες του οργανισμού συνήθως φεύγουν γιατί πολύ απλά είναι η πλειονότητα! Παράδοξο έ; δεν είναι και τόσο αν το σκεφτείτε από την σκοπιά του Paretto. Η πλειονότητα λοιπόν εκφράζει τις βαθμίδες των μεσαίων στελεχών και κάτω. Το 80% δηλαδή ενός οργανισμού. Η μειονότητα τώρα εκφράζει ένα μικρό μέρος των μεσαίων στελεχών και της ανώτατης διοίκησης, το 20% δηλαδή. Αναλογιστείτε λοιπόν. Ποιο μέρος είναι το ισχυρότερο; προφανώς όχι το 80%, κάτω από αυτές τις συνθήκες. Θα κατανοήσετε πλήρως τον συνειρμό στη συνέχεια του άρθρου!
Συνεχίζοντας, το τραγικό βέβαια δεν είναι τόσο στη συμβατότητα όσο στην ικανότητα να αντιλαμβάνονται τις αξίες και να αποτελούν πρεσβευτές των αξιών αυτών. Αυτοί φεύγουν. Οι υπόλοιποι που μένουν πάσχουν από τις ασθένειες που θα αναφέρω παρακάτω.
Ο σκοπός που είναι το δεύτερο στοιχείο της ιδεολογίας αποτελεί το βασικό λόγο ύπαρξης του οργανισμού. Ένας αποτελεσματικός σκοπός αντανακλά τα ιδεώδη κίνητρα των ανθρώπων να κάνουν τη δουλειά τους. Δεν εκφράζει μόνο τις εκροές των οργανισμών ή τις ομάδες - πελατών αλλά πιάνει την ψυχή του οργανισμού. Εμπνέει την αλλαγή.
Το όραμα εκφράζει τις προσδοκίες και τα όνειρα των μελών του οργανισμού για το μέλλον του. Περιγράφει τα γενικά χαρακτηριστικά μιας επιθυμητής-ιδανικής- κατάστασης του οργανισμού στο μέλλον.
Το όραμα του οργανισμού παίζει κεντρικό ρόλο στην επίτευξη χρήσιμων αλλαγών, αφού βοηθά να κατευθύνονται, να ευθυγραμμίζονται και να εμπνέονται οι ενέργειες ενός μεγάλου αριθμού ατόμων. Αν δεν υπάρχει το κατάλληλο όραμα μια προσπάθεια αλλαγής μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε μια σειρά από προγράμματα που προκαλούν σύγχυση, είναι ασυμβίβαστα μεταξύ τους και χρονοβόρα και οδηγούν προς λάθος κατεύθυνση ή στο πουθενά (Kotter, J.P., 1996).
Αν δεν υπάρχει τώρα το όραμα που θα κατευθύνει τη λήψη αποφάσεων, κάθε επιλογή που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι μπορεί να εξελιχθεί σε μια ατέρμονη συζήτηση. Οι πιο ασήμαντες αποφάσεις μπορούν να δημιουργήσουν έντονες διαμάχες που απομυζούν την ενεργητικότητα και καταστρέφουν το ηθικό. Σε ανεπιτυχείς προσπάθειες μετασχηματισμού, η διοίκηση έχει κάποιες φορές μία αίσθηση προς τα που βαδίζει, αλλά η πορεία είναι τόσο περίπλοκη ή ασαφής που παύει να είναι αποτελεσματική.
Στο πλαίσιο των αλλαγών, το όραμα μπορεί να έχει καθοριστική επίδραση μόνο όταν μπορεί να μεταδοθεί στους εργαζομένους αποτελεσματικά (βλ ανάρτηση Περί Ηγεσίας). Αν δεν μεταδοθεί πειστικά και στην έκταση που πρέπει είναι βέβαιο ότι οι εργαζόμενοι δεν θα "συγκινηθούν" με την εφαρμογή τέτοιων προγραμμάτων αλλαγών.
Η μετάδοση του οράματος πρέπει να γίνεται με λόγια και με έργα. Κατά κανόνα τα έργα είναι η πιο ισχυρή μορφή μετάδοσης. Εδώ βέβαια, σε αυτό το σημείο, δεν μπορώ να μην αναφέρω τη ρήση του Θουκυδίδη: Οι Έλληνες είμαστε θεατές των λόγων και ακροατές των έργων! Θέλει ιδιαίτερη μεταχείριση η μετάδοση του οράματος. Δεν αποτελεί μία εύκολη διαδικασία και σίγουρα δεν μπορεί να γίνει από "ηγετίσκους"!
Από την άλλη είναι γεγονός ότι τίποτα δεν υπονομεύει περισσότερο την αλλαγή από την συμπεριφορά προσώπων της ανώτατης διοίκησης, η οποία δεν συνάδει μ' αυτά που διακηρύσσει προφορικά. Λογικό είναι ότι οι εργαζόμενοι δεν θα δείξουν προσοχή σε κάτι το οποίο δεν έχει τονιστεί επαρκώς και το οποίο δεν έχει γίνει τρόπος ζωής και σκέψης μέσα στον οργανισμό, και πρώτα από όλους σε αυτούς που διακηρύσσουν την αλλαγή. Πως θα γίνει μέρος της κουλτούρας; Αυτό είναι δουλειά του Ηγέτη. Προσοχή όμως, μιλάμε για Ηγέτη και όχι ηγετίσκους. Ο Γκάντι είχε πει: Θα πρέπει να είσαι η αλλαγή που θέλεις να έρθει! Αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι αν ο Ηγέτης δεν υποστηρίζει με λόγια και έργα το όραμα που υποτίθεται ότι θέτει / έχει τότε τι συζητάμε; για μάντολες;
Κάτω από αυτές τις συνθήκες σαν βαρύγδουπες δηλώσεις ακούγονται τόσο οι αξίες όσο και το όραμα σε έναν οργανισμό. Έτσι, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, η κουλτούρα ενός οργανισμού δεν αλλάζει. Ξέρετε τι ισχύει στην πράξη; Κάνει την εμφάνιση της η κώφωση και μαζί με αυτή η αδελφή της η τύφλωση. Όχι όμως με την κυριολεκτική έννοια των παθήσεων αυτών. Λίγο μεταλλαγμένες. Ακούω και βλέπω ότι θέλω. Ακούω θετικά προσκείμενα στελέχη στο όραμα και βλέπω στρατιώτες του οράματος το υπόλοιπο στελεχιακό δυναμικό, όλων των βαθμίδων. Πλάκα κάνουμε ε; Μα είναι δυνατόν; Είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι με τύφλωση και κώφωση θα αλλάξει τίποτα; Το Όραμα απαιτεί τομές. Και τομές γίνονται μόνο από όσους μπορούν να τις υποστηρίξουν!
Και τι σημαίνει αυτό; Η πρώτη τομή είναι αυτή που ο Ηγέτης κάνει στον εαυτό του. Δεν μπορεί άλλα να διακηρύσσει και άλλα να πράττει! Δεν γίνεται! σε νοήμονες απευθύνεται όχι σε ζαγάρια. Να οριοθετήσουμε τα ζαγάρια; ας το κάνουμε! Ζαγάρι σε έναν Οικονομικό Οργανισμό καλώ τα στελέχη εκείνα που πάσχουν από κώφωση και τύφλωση ηθελημένα. Και τι εννοώ! Αυτά τα στελέχη που ελλείψει ικανοτήτων επιδίδονται στο άθλημα του Yes Men! Αυτά κάνουν τη ζημιά. Βέβαια, η συντήρηση ζαγαροστελεχών καλύπτει βασικές ανάγκες του Ηγέτη. Για την ακρίβεια καλύπτουν ανάγκες του ηγετίσκου καθώς ο Ηγέτης δεν έχει ανάγκη από τέτοιου είδους ζαγαροστελέχη! Αντιλαμβάνεστε νομίζω πλήρως!
Έτσι, κάπου εκεί χαμένοι στη μετάφραση μιλάμε καθημερινά για Αξίες και Όραμα χωρίς να γνωρίζουμε για τι ακριβώς μιλάμε και το κυριότερο; Την αξία τους για έναν οργανισμό. Δεν είναι έννοιες κενού περιεχομένου. Έχουν πολλή μεγάλη σημασία και επιδρούν καθοριστικά όχι μόνο στην ανάπτυξη ενός οργανισμού. Όχι! Επιδρούν καθοριστικά και στην επαγγελματική υγεία των εμπλεκομένων. Μη ρίχνουμε το ανάθεμα στις έννοιες αυτές. Να το πω απλά. Αν κάποιος πάρει ένα κατσαβίδι και προσπαθήσει να ξεβιδώσει μία βίδα και δεν τα καταφέρει. Φταίει το εργαλείο; Προφανώς όχι. Η ικανότητα και γνώσεις του χρήστη ευθύνονται και όχι το εργαλείο. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τις έννοιες που συζητάμε. Αν δεν "δουλέψουν" δεν φταίνε οι έννοιες. Αλλού πρέπει να αναζητήσουμε τα αίτια της αναποτελεσματικότητας!
Κλείνοντας, πόσες φορές δεν έχετε ακούσει τις φράσεις: Μα.. δεν συνάδει με τις αξίες της εταιρείας μας, Μα... αντίκειται τέτοια συμπεριφορά στις αξίες της εταιρείας μας κλπ κλπ μάντολες; Γιατί χαρακτηρίζω αυτές τις φράσεις μάντολες; Θα σας πω αμέσως! Γιατί στο μεγαλύτερο ποσοστό εκφράζονται από άτομα τα λόγια και έργα των οποίων διαρκώς και επανειλημμένως, κάτι σαν τους serial killers, αντίκεινται και καταστρατηγούν τις αξίες αυτές. Τείνουν όμως να τις χρησιμοποιούν κατά το δοκούν! Οι έννοιες ευθύνονται λοιπόν;
Δημήτρης Τιμοθεάτος
Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2013
UnknownLeadership, Management, Values, Vision
Περι Ηγεσιας...
Ένα θέμα που έχει απασχολήσει ιδιαίτερα τόσο Ακαδημαϊκούς όσο και την Επιχειρηματική κοινότητα -σε παγκόσμιο επίπεδο-είναι αυτό της Ηγεσίας. Εκατοντάδες άρθρα έχουν δημοσιευτεί σχετικά με τον ορισμό της ηγεσίας, τα χαρακτηριστικά του ηγέτη.....
Ο πατέρας της οργάνωσης Peter Drucker αναφέρθηκε εκτενώς στο θέμα προσδιορίζοντας τις διαφορές μεταξύ Manager & Ηγέτη αναφέροντας ότι ο Ηγέτης κάνει τα σωστά πράγματα ενώ ο Manager κάνει τα πράγματα σωστά!

Σημαντική πληροφόρηση μπορεί να λάβει ο αναγνώστης σχετικά με τις διαφορές αλλά και τα χαρακτηριστικά από το εξαιρετικό άρθρο που είχε δημοσιευθεί στο περιοδικό Επιστημονικό Marketing. http://www.epistimonikomarketing.gr/manatzer-i-igetis/.
Το ερώτημα που τίθεται είναι το πώς ο φωτισμένος ηγέτης συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγικότητας (και των 2 στοιχείων που την αποτελούν) ενός οργανισμού στην Ελλάδα σήμερα;
Και βεβαίως ένα δεύτερο ερώτημα είναι αν υπάρχουν φωτισμένοι ηγέτες που γνωρίζουν να κάνουν τα σωστά πράγματα ή απλώς μιλάμε για Managers που οικειοποιούνται τα χαρακτηριστικά και ρόλο του Ηγέτη;
Το να αναπαράγουμε τα χαρακτηριστικά του Ηγέτη μάλλον θα ήταν κουραστικό! Ούτως ή άλλως υπάρχουν αμέτρητες βιβλιογραφικές πηγές σχετικά με το θέμα. Ωστόσο θα πρέπει να σταθούμε σε ορισμένα από αυτά προκειμένου να απαντηθούν τα παραπάνω ερωτήματα. Το πρώτο και βασικότερο χαρακτηριστικό που πρέπει να έχει ένας Ηγέτης είναι η δυνατότητα να εμπνέει τα μέλη της ομάδας του. Θα πρέπει να είναι σε θέση να μεταδίδει το Όραμα με τρόπο που τα μέλη της ομάδας να αισθάνονται έτοιμα να χτίσουν πάνω σε αυτό. Με άλλα λόγια ο Ηγέτης θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να κάνει το Όραμα του ενός να γίνεται Όραμα των πολλών!
Ένα δεύτερο βασικό στοιχείο είναι αυτό της Εμπιστοσύνης. Ο τρόπος που συμπεριφέρεται ο ηγέτης θα πρέπει να είναι τέτοιος που να εμπνέει την εμπιστοσύνη στην ομάδα του. Η απόκτηση της εμπιστοσύνης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μεταλαμπάδευση του Οράματος. Η συμπεριφορά του θα πρέπει να έχει χαρακτηριστικά Αντικειμενικής Δικαιοσύνης και αξιοκρατίας. Δεν είναι απαραίτητο ο Ηγέτης να είναι ευγενικός.
Αντίθετα θα πρέπει να είναι σκληρός όταν πρέπει! Υιοθετώντας τα λόγια του Jack Welch "Ο κάθε ένας θα πρέπει να έχει δίκαιη μεταχείριση σε έναν οργανισμό, όμως ο κάθε ένας θα πρέπει να έχει διαφορετική μεταχείριση σε έναν οργανισμό" καταδεικνύεται επακριβώς η έννοια της δίκαιης μεταχείρισης.
Τέλος, ο ηγέτης θα πρέπει να είναι αμερόληπτος και με ορθή κρίση. Ευμετάβλητος ηγέτης τόσο στις αποφάσεις του όσο και στην κρίση του δεν είναι δυνατόν να κρίνει με αντικειμενικά κριτήρια και ως εκ τούτου οι αποφάσεις του δεν μπορεί να χαρακτηρίζονται αξιοκρατικές. Αυτό οδηγεί σε απώλεια ή αδυναμία απόκτησης εμπιστοσύνης και κατ' επέκταση δυσκολία στη μεταλαμπάδευση του Οράματος.
Αν θέλαμε να βάλουμε μία "κεφαλίδα" στα παραπάνω προκείμενου να αποδοθεί το νόημα, θα βάζαμε "Έμφαση στον Ανθρώπινο Παράγοντα".
Ηγέτες με τα παραπάνω χαρακτηριστικά, απαντώντας στο πρώτο ερώτημα, είναι σε θέση όχι μόνο να αυξήσουν τους δείκτες παραγωγικότητας ενός οργανισμού. Είναι σε θέση να γιγαντώσουν τον οργανισμό. Η διοίκηση, ως τέταρτος συντελεστής παραγωγής, μπορεί μέσω εμπνευσμένης ηγεσίας να αξιοποιήσει με τον πλέον αποδοτικό τρόπο τους υπόλοιπους τρεις συντελεστές δίνοντας όμως έμφαση στον παράγοντα εργασία, δηλαδή στον ανθρώπινο παράγοντα! Αυτονόητο είναι ότι σε οικονομικές συγκυρίες, όπως αυτή που βιώνει η Ελλάδα σήμερα, οργανισμός που διοικείται από φωτισμένους ηγέτες όχι μόνο διαφοροποιείται, είναι μπροστά από την εποχή του θα έλεγα. Συνεπώς έχει θέσει τον εαυτό του- ο οργανισμός- εκτός οικονομικής συγκυρίας!!
Στο δεύτερο ερώτημα τώρα η απάντηση συνδέεται με τα παραπάνω. Σίγουρα υπάρχουν και στην Ελλάδα, στον επιχειρηματικό κόσμο τουλάχιστον. Λίγοι, αλλά υπάρχουν. Στον αντίποδα βέβαια υπάρχουν πάρα πολλοί Managers που καπηλεύονται το χάρισμα του Ηγέτη. Πως; θεωρώντας εαυτόν Ηγέτη. Δυστυχώς όμως η Ηγεσία και το χάρισμα αυτής δεν είναι κάτι που ο καθένας μπορεί να οικειοποιηθεί. Όλοι όσοι διοικούν κρίνονται καθημερινά και βέβαια η μεγαλύτερη κρίση έρχεται στο τέλος. Από τι; Από την κληρονομιά που αφήνουν πίσω τους!
Δημήτρης Τιμοθεάτος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






